W czwartek, 7 maja 2026 roku, o godzinie 10:00 w Areszcie Śledczym w Warszawie-Grochowie odbyło się wyjątkowe wydarzenie kulturalne, które przełamało stereotypowe myślenie o miejscu izolacji i karze. Za więziennymi murami wybrzmiała współczesna muzyka amerykańskiego kompozytora Mortona Feldmana w ramach projektu „Współczesna muzyka włączająca – koncerty w więzieniu”. W wydarzeniu wezięło udział ponad 200 osób osadzonych – jednego dnia kobiety, drugiego mężczyźni.
Inicjatywa realizowana przez Fundację Dom Kultury ma na celu otwieranie dostępu do ambitnej sztuki osobom przebywającym w izolacji penitencjarnej. Tym razem osadzeni mieli okazję uczestniczyć w niezwykłym koncercie utworu „Crippled Symmetry” – jednego z najbardziej charakterystycznych dzieł muzyki współczesnej XX wieku.
To wydarzenie było czymś więcej niż zwykłym koncertem. Więzienna przestrzeń, pełna codziennych odgłosów, metalicznych dźwięków krat i zamykanych drzwi, stała się na moment miejscem refleksji, skupienia i emocji. Dla wielu osadzonych był to pierwszy kontakt z muzyką współczesną wykonywaną na żywo.
Organizatorzy podkreślają, że projekt ma wymiar społeczny i edukacyjny. Chodzi nie tylko o prezentację sztuki wysokiej, ale również o budowanie poczucia uczestnictwa w kulturze i otwieranie nowych doświadczeń dla osób, które na co dzień pozostają od niej odcięte.
Recital na Grochowie pokazał, że muzyka potrafi docierać wszędzie – nawet tam, gdzie na co dzień dominują cisza, rutyna i izolacja. Wydarzenie spotkało się z dużym zainteresowaniem i stało się symbolicznym przykładem tego, że kultura może przekraczać wszelkie granice – również te więzienne.
Koncert wykonało trio w składzie: Ewa Liebchen (flety), Emilia Karolina Sitarz (instrumenty klawiszowe) oraz Magdalena Kordylasińska-Pękala (instrumenty perkusyjne) – artystki od lat związane ze sceną muzyki współczesnej i wykonawstwem repertuaru XX i XXI wieku.
Redakcja serdecznie dziękuje organizatorom za zaproszenie oraz możliwość uczestniczenia w tym niezwykłym i wyjątkowym wydarzeniu, które pokazało, że kultura i muzyka potrafią docierać nawet tam, gdzie na co dzień panuje izolacja i cisza.
Fot: Marek Śliwiński
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami, zapraszamy do naszego serwisu ponownie!
Jeżeli podobał Ci się artykuł podziel się z innymi udostępniając go w mediach społecznościowych.
Jesteś świadkiem wypadku lub pożaru, masz dla nas ciekawy temat z Twojego miasta lub okolicy, którym warto się zająć – napisz do nas!
Funkcjonariusze Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Warszawie oraz jednostek podległych po raz kolejny pokazali, że słowa „Służymy pomocą – mamy to we krwi” nie są dla nich tylko hasłem, ale codzienną postawą.
W akcji honorowego krwiodawstwa zorganizowanej w Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa MSWiA w Warszawie wzięli udział funkcjonariusze Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Warszawie, Centralnego Zarząd Służby Więziennej, Aresztu Śledczego w Warszawie-Białołęce, Aresztu Śledczego w Warszawie-Służewcu oraz Aresztu Śledczego w Grójcu.
Oddawanie krwi to szczególny wymiar służby. Każda oddana jednostka krwi to realna pomoc dla osób po wypadkach, operacjach czy w trakcie leczenia chorób przewlekłych. Funkcjonariusze Służby Więziennej doskonale rozumieją, jak ważne jest reagowanie wtedy, gdy ktoś tej pomocy najbardziej potrzebuje. Wśród uczestników akcji nie brakowało zarówno stałych dawców, jak i osób, które po raz pierwszy zdecydowały się podzielić tym najcenniejszym darem. Wielu z nich podkreślało, że to naturalne przedłużenie ich codziennej misji – ochrony społeczeństwa i niesienia wsparcia.
Zaangażowanie funkcjonariuszy pokazuje, że formacja to nie tylko obowiązki wynikające z ustawy, ale przede wszystkim ludzie o wielkich sercach. Wspólne uczestnictwo w akcji było także wyrazem solidarności i odpowiedzialności społecznej. To dowód, że mundur zobowiązuje nie tylko w murach jednostki penitencjarnej, ale również poza nią. Dziękujemy wszystkim funkcjonariuszom za gotowość do działania i wrażliwość na potrzeby drugiego człowieka. Dzięki takim inicjatywom hasło „Służymy pomocą – mamy to we krwi” nabiera prawdziwego, głębokiego znaczenia.
W trakcie tej srogiej zimy, gdy tak wiele osób, organizacji i instytucji w całym kraju angażuje się w pomoc najbardziej potrzebującym, również funkcjonariusze jednostek podległych Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w Warszawie włączyli się w działania na rzecz bezdomnych zwierząt. W pomoc aktywnie zaangażowano także osoby pozbawione wolności, łącząc działania społeczne z procesem resocjalizacji.
Niskie temperatury to dla schronisk wyjątkowo trudny czas. Każda dodatkowa para rąk i każda forma wsparcia mają realne znaczenie. Funkcjonariusze organizowali zbiórki karmy, koców oraz materiałów do ocieplania bud i kojców, a osadzeni wykonywali prace porządkowe i remontowe poprawiając warunki bytowe czworonogów.
Wsparcie w całym regionie
W działania pomocowe włączyły się liczne jednostki okręgu warszawskiego:
Areszt Śledczy w Warszawie-Grochowie wsparł Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w Celestynowie, gdzie osadzeni pomagali w pracach porządkowych i remontowych oraz przygotowaniu infrastruktury na zimę.
Areszt Śledczy w Grójcu zaangażował się w pomoc dla Fundacja Ostatnia Szansa, wspierając organizację opiekującą się bezdomnymi psami i kotami.
Zakład Karny w Płocku pomógł Stowarzyszeniu Psijazna Dłoń – osadzeni wymieniali i montowali budy dla psów, poprawiając ich komfort w najchłodniejszym okresie roku.
Zakład Karny w Przytułach Starych wsparł schronisko Canis w Kruszewie angażując się w prace porządkowe i organizacyjne.
Areszt Śledczy w Radomiu współpracował ze Schroniskiem dla Bezdomnych Zwierząt w Radomiu organizując wsparcie rzeczowe.
Zakład Karny w Żytkowicach zaangażował się w pomoc dla Schroniska dla Zwierząt w Pionkach przekazując niezbędne dary i wspierając placówkę organizacyjnie.
Pomoc, która uczy wrażliwości
Działania te pokazują, że pomoc nie zna murów. Zaangażowanie osadzonych w prace na rzecz schronisk to nie tylko realne wsparcie dla zwierząt, ale także ważny element oddziaływań resocjalizacyjnych. Wspólna praca uczy odpowiedzialności, systematyczności i empatii – wartości, które mają znaczenie zarówno w trakcie odbywania kary, jak i po powrocie do społeczeństwa.
W czasie zimy, gdy każdy gest ma szczególne znaczenie, funkcjonariusze i osadzeni udowodnili, że solidarność i wrażliwość mogą przekładać się na konkretne działania. To pomoc, która ma sens – tu i teraz, dla tych, którzy sami nie potrafią o nią poprosić.
Warszawa, 1 września 2025 r. – Punktualnie o godzinie 10:00 przed siedzibą Ministerstwa Sprawiedliwości przy al. Ujazdowskich 11 rozpoczęła się dramatyczna manifestacja głodowa. Sierżant Służby Więziennej Piotr Krawczyk, ojciec pięciorga dzieci, po ośmiu latach bezskutecznej walki o swoje prawa, zdecydował się na ten desperacki krok.
Funkcjonariusz został zwolniony ze służby rok przed uzyskaniem prawa do emerytury. Jak sam podkreśla, powodem decyzji przełożonych były częste zwolnienia lekarskie na chore dzieci. – Byłem jedynym żywicielem rodziny. Zostałem bez środków do życia, zmuszony do upokarzającego proszenia o pomoc. Moja głodówka to walka o prawdę i sprawiedliwość, a także o ochronę funkcjonariusza i jego rodziny – mówi Piotr Krawczyk.
Od ośmiu lat toczy batalie w sądach o należną pomoc mieszkaniową. – W 2017 roku złożyłem notatkę służbową w Areszcie Śledczym. Do dziś Służba Więzienna odmawia przyznania wsparcia, mimo że istnieją wyroki sądowe na moją korzyść. Niestety, ani sądy, ani kolejni – już szósty – adwokaci z urzędu nie chcą się na nie powołać – relacjonuje były funkcjonariusz.
Były sierżant podkreśla także, że w jego ocenie przełożeni od dawna chcieli się go pozbyć. – Wymyślono na mnie zarzuty, które nie miały nic wspólnego z rzeczywistością, tylko po to, aby usunąć mnie ze służby – twierdzi Krawczyk.
Polski sąd unieważnił decyzję o wyrzuceniu mnie ze Służby Więziennej – to orzeczenie jest prawomocne. Ale do dziś nikt go nie wykonał. Instytucje, które powinny stać na straży prawa, udają, że wyrok nie istnieje – dodaje funkcjonariusz.
Już po drugim dniu głodówki widać, że stan zdrowia Piotra Krawczyka jest niepokojący – jest osłabiony i wycieńczony. Pojawia się pytanie, ile jeszcze wytrzyma i czy naprawdę musi dojść do tragedii, aby ktoś odpowiedzialny zareagował.
Manifestacja głodowa ma charakter bezterminowy i odbywa się codziennie pod gmachem Ministerstwa Sprawiedliwości.
Pozostaje pytanie, czy w końcu ktoś pomoże wyegzekwować sprawiedliwość w tej sprawie i zakończyć dramat rodziny. To sytuacja, której w demokratycznym państwie prawa nie powinno być potrzeby nagłaśniać w mediach. Sprawy tego typu powinny być rozwiązywane sprawnie i bez rozgłosu, bo obecny skandal nie stawia Służby Więziennej – instytucji, w której Piotr Krawczyk poświęcił lata służby – w dobrym świetle.
📸 fot. Marek Śliwiński, archiwum prywatne Piotra Krawczyka
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami, zapraszamy do naszego serwisu ponownie!
Jeżeli podobał Ci się artykuł podziel się z innymi udostępniając go w mediach społecznościowych.
Jesteś świadkiem wypadku lub pożaru, masz dla nas ciekawy temat z Twojego miasta lub okolicy, którym warto się zająć – napisz do nas!
👉 Zobaczcie materiał filmowy i oglądajcie do końca historię funkcjonariusza.
Zwracamy się do Was z ogromnym bólem, ale i nadzieją – nadzieją, że razem możemy dać siłę i wsparcie tym, którzy nagle znaleźli się w dramatycznej sytuacji. W tragicznym pożarze, który wybuchł w Ząbkach, trzy funkcjonariuszki Służby Więziennej wraz ze swoimi rodzinami straciły nie tylko dach nad głową, ale także cały dorobek życia – wspomnienia, pamiątki, bezpieczeństwo.
To kobiety, które każdego dnia z oddaniem pełniły służbę dla nas wszystkich – w trudnych warunkach, z pełnym zaangażowaniem i poczuciem obowiązku. Dziś to one potrzebują naszej pomocy. Ich domy zamieniły się w zgliszcza, a przyszłość nagle stała się niepewna. Nie możemy pozostać obojętni.
4 lipca 2025 roku Zarząd Fundacji na Rzecz Pomocy Funkcjonariuszom Służby Więziennej „Andrzej” podjął decyzję o uruchomieniu ogólnopolskiej zbiórki środków finansowych na rzecz poszkodowanych.
Każda złotówka to nie tylko wsparcie materialne – to także wyraz naszej solidarności, współczucia i wspólnoty, która nie zostawia swoich w potrzebie. Dla tych rodzin to znak, że nie są same w tej tragedii.
Wpłat można dokonywać na konto Fundacji:
58 2490 0005 0000 4530 5774 4011 (z dopiskiem: „Pomoc poszkodowanym w pożarze w Ząbkach”)
Nie liczy się wysokość wpłaty – liczy się każdy gest. Nawet najmniejsza pomoc ma ogromne znaczenie. Razem możemy odbudować to, co zostało zniszczone przez ogień. Razem możemy przywrócić wiarę w ludzi i dać siłę do dalszej walki o przyszłość.
Dziękujemy z całego serca za każde wsparcie, każdą modlitwę i dobre słowo. Wierzymy, że dobro zawsze wraca – i że dzięki Wam, te dzielne kobiety i ich bliscy nie zostaną sami z tragedią, która ich dotknęła.
Pomóżmy im stanąć na nogi. Pomóżmy odbudować życie.
Fundacja „Andrzej” Centralny Zarząd Służby Więziennej
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami, zapraszamy do naszego serwisu ponownie!
Co roku, w ostatnią niedzielę kwietnia, obchodzimy Międzynarodowy Dzień Psa Ratowniczego (ang. International Day of Search and Rescue Dogs). Święto to zostało ustanowione w 2008 roku i od tamtej pory celebrowane jest przez strażaków-ratowników oraz ich najbliższych czworonożnych partnerów, którzy każdego dnia gotowi są nieść pomoc tam, gdzie jest ona najbardziej potrzebna.
To wyjątkowa okazja, aby przypomnieć sobie o niezwykłej roli, jaką psy ratownicze pełnią podczas akcji poszukiwawczych i ratunkowych.
Czworonożni ratownicy są niezastąpieni zarówno podczas poszukiwań osób zaginionych na rozległych terenach, jak i w akcjach ratunkowych po katastrofach budowlanych, trzęsieniach ziemi czy lawinach. Pracują w ekstremalnie trudnych warunkach, często na pierwszej linii działań specjalistycznych grup poszukiwawczo–ratowniczych Państwowej Straży Pożarnej oraz innych służb ratowniczych.
Pomimo dynamicznego rozwoju nowoczesnych technologii — takich jak drony, skanery czy urządzenia geolokalizacyjne — nos psa ratownika wciąż pozostaje jednym z najskuteczniejszych narzędzi w ratownictwie. Niezwykła czułość psiego węchu pozwala na szybkie i precyzyjne odnalezienie zaginionych osób pod gruzami lub w trudno dostępnych terenach, gdzie technika często zawodzi.
W dniu ich święta pragniemy złożyć serdeczne życzenia wszystkim psom ratowniczym i ich przewodnikom. Życzymy im przede wszystkim zdrowia, siły i nieustającej motywacji w codziennej pracy. Życzymy również wielu sukcesów w zdobywaniu nowych umiejętności oraz certyfikatów kwalifikacyjnych, które potwierdzają ich gotowość do niesienia pomocy w każdej, nawet najbardziej ekstremalnej sytuacji.
Dziękujemy za odwagę, wytrwałość i oddanie. Jesteście prawdziwymi bohaterami!
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami, zapraszamy do naszego serwisu ponownie!
Jeżeli podobał Ci się artykuł podziel się z innymi udostępniając go w mediach społecznościowych.
Funkcjonariusz Służby Więziennej to zawód dla profesjonalistów i ludzi z pasją. Praca za wysokim murem budzi ciekawość i zainteresowanie wielu młodych ludzi, którzy starają się o przyjęcie do służby. Głównym celem pracy funkcjonariusza Służby Więziennej jest zapewnienie porządku i bezpieczeństwa w miejscach, w których przebywają osoby osadzone w jednostkach penitencjarnych, czyli aresztach śledczych i zakładach karnych oraz resocjalizacja skazanych. Kto może zostać funkcjonariuszem Służby Więziennej, na jakie stanowiska i jak można aplikować, w jakich jednostkach można pełnić służbę i jakie wynagrodzenie i świadczenia otrzymuje funkcjonariusz SW?
O etat w Służbie Więziennej mogą ubiegać się osoby posiadające co najmniej średnie wykształcenie. Dzięki różnorodności stanowisk przyjmujemy także osoby po ukończeniu niemal każdego kierunku studiów. Najczęściej są to resocjalizacja, bezpieczeństwo narodowe, kryminologia, ale też finanse, kierunki pedagogiczne, psychologiczne, medyczne czy inżynierskie. Osoby zgłaszające się do służby muszą pozytywnie przejść postępowanie kwalifikacyjne. W pierwszej kolejności sprawdzimy spełnienie warunków przyjęcia do służby w Służbie Więziennej (m.in. posiadanie obywatelstwa polskiego, uregulowany stosunek do służby wojskowej, korzystanie z praw publicznych, niekaralność, posiadanie zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby) oraz zweryfikujemy kwalifikacje, kompetencje i przydatność do pełnienia służby.
Najważniejszy jest pierwszy krok – znaleźć właściwe ogłoszenie o naborze na dane stanowisko, wypełnić wymagane dokumenty i przesłać je do Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Warszawie lub do najbliższej jednostki penitencjarnej. Wszystko można wysłać w korespondencji e-mail. Kolejne etapy to m.in. rozmowa kwalifikacyjna, test wiedzy, test sprawności fizycznej kandydata, ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Służbie Więziennej przez komisje lekarskie. Pomożemy sprawnie przejść wszystkie etapy rekrutacji!
Na terenie Mazowsza funkcjonuje 9 jednostek penitencjarnych: Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce, Areszt Śledczy w Warszawie-Służewcu, Areszt Śledczy w Warszawie-Grochowie, Areszt Śledczy w Grójcu, Areszt Śledczy w Radomiu, Zakład Karny w Siedlcach, Zakład Karny w Płocku, Zakład Karny w Przytułach Starych k. Ostrołęki i Zakład Karny w Żytkowicach. Część jednostek posiada także swoje oddziały zewnętrzne. Są one zlokalizowane w Płońsku, w Stawiszynie k. Białobrzegów oraz w Popowie. W tych właśnie jednostkach penitencjarnych prowadzimy aktualnie nabór na stanowiska:
strażnik działu ochrony
referent działu kwatermistrzowskiego
młodszy wychowawca działu penitencjarnego
młodszy psycholog działu penitencjarnego
młodszy psycholog działu terapeutycznego
młodsza pielęgniarka/młodszy pielęgniarz/młodszy ratownik medyczny ambulatorium z izbą chorych
Pewna praca, na niepewne czasy i stabilność zatrudnienia to główny walor, który zachęca do wstąpienia w szeregi Służby Więziennej. Oprócz wynagrodzenia, funkcjonariusze liczyć mogą m.in. na trzynastkę, mundurówkę, dodatki za stopień, za staż pracy, wcześniejszą emeryturę, dłuższy urlop, dofinansowanie do wypoczynku, ryczałt za dojazdy do miejsca pełnienia służby, równoważnik za brak mieszkania. Te oraz pozostałe dodatki do wynagrodzenia powodują, że Służba Więzienna jest konkurencyjna wśród innych służb mundurowych. I tak na wstępnie, młody funkcjonariusz, na podstawowym stanowisku strażnika działu ochrony, już po ukończeniu szkoły średniej, mając około 20 lat, będzie zarabiał miesięcznie około 5270 zł na rękę.
Krok po kroku każdy poznaje swoje obowiązki i pragmatykę służbową. Każdy funkcjonariusz po przyjęciu do służby odbywa szkolenie wstępne. W czasie służby każdy funkcjonariusz ma możliwość skorzystania ze szkoleń zawodowych, specjalistycznych oraz z kursów w ramach doskonalenia zawodowego – w zależności od zajmowanego stanowiska oraz korpusu.
Zapraszamy w nasze szeregi!
Opracowanie: por. Bartosz Muszyński| Foto: archiwum OISW Warszawa
